Juist nu, licht en liefde

​Alles stroomt en ik voel me helemaal warm. Dat is wat ik zojuist typte naar een klant nadat ik een voicebericht had doorgestuurd.

Het proces waarin iemand mij vertrouwt met zijn of haar levensverhaal blijft voor mij wonderlijk en puur. Het gaat veel dieper dan simpelweg ideeën bij elkaar leggen of een beeld vormen van wat iemand vertelt. Het is oprechte afstemming. Een moment van volledig vertrouwen, waarin ik op mijn stoel zit en de persoon tegenover mij op de hare of zijne.

Tussen ons ontstaat een soort veld, een tussenruimte waarin beelden tot mij mogen komen. En dat “tot mij komen” vind ik soms lastig om uit te leggen. Ik heb er niet altijd woorden voor, en zeker geen wetenschappelijke uitleg. Toch voelt het heel helder.

Pas las ik een tekst die me raakte: tatoeages zijn niet alleen aanwezig op je huid, maar ook in je energieveld. En ik denk dat dat precies is wat ik soms oppik.

Een tatoeage dragen is eigenlijk wonderbaarlijk als je het zo bekijkt. Elk symbool, elke beeltenis draagt betekenis. Je zenuwstelsel en je energieveld registreren dit. Omdat een tatoeage permanent bij je blijft, wordt jouw systeem er dag in dag uit aan herinnerd. Je onderbewuste neemt deze symbolen telkens weer waar en doet daar iets mee.

Jouw lichaam zendt energie uit. En iets wat permanent op je huid aanwezig is, wordt onderdeel van die energetische communicatie.

Dat gaat ver terug. Zo lang als de menselijke geschiedenis bestaat, bestaat ook de taal van symbolen en beelden. We zien het in rotstekeningen, in rituelen, en ook op de menselijke huid. Symbolen werden gedragen om een bepaalde status aan te geven, voor bescherming, om geluk te brengen, ter ere van iemand of ter herinnering aan een belangrijk moment.

Jouw intentie en jouw bewustzijn rondom een tatoeage doen dus iets met jouw systeem. Het is informatie. Het maakt deel uit van wat jij communiceert — naar jezelf en naar de wereld.

Toen ik zo’n zeven jaar geleden begon met mijn tatoeëerreis, stond ik op een conventie. Zonder oordeel naar die wereld voelde ik instinctief één ding heel duidelijk: bij mij wordt geen plaatje gezet om het plaatje.

Tenzij de intentie voortkomt uit liefde en licht.

Natuurlijk kan een ontwerp ook ontstaan vanuit een bestaand ontwerp, een flash design dat iemand al heeft gemaakt en dat jou raakt. Dat kan nog steeds kloppen. Maar ik neem hierin wel een duidelijk standpunt in. In mijn studio heb ik ruimte gemaakt voor een andere manier van werken.

Op die conventie vroeg ik mezelf: hoe ga ik mij positioneren in de tatoeëerwereld? Want ergens voelde ik me er ook een beetje buiten staan.

Nu, jaren later, voel ik elke dag sterker dat het pad dat ik toen heb gekozen steeds meer klopt met wat er in deze tijd gevraagd wordt. De behoefte om dingen bewust te doen. Met aandacht. Vanuit zelfreflectie en vanuit liefde voor onszelf en voor de wereld.

Juist nu, in een tijd waarin er zoveel spanning voelbaar is in de wereld, besef ik steeds meer dat ik op mijn manier een klein stukje wil bijdragen.

Door bewustzijn, licht en liefde toe te voegen.

In ons lichaam.
In onze symbolen.
En in het energieveld dat we met elkaar delen.